۱۳۹۳ شهریور ۹, یکشنبه

بەربەستەکانی دیمۆکراسی لە ئێران


بەربەستەکانی دێمۆکراسی لە ئێران
http://www.kurdpa.net/index.php?besh=dreje&cor=witar&id=16531
کەژاڵ حاجی میرزایی


نەبوونی دێمۆکراسی یەکێک لە سەرەکیترین و گرینگترین کێشەگەلێکە، کە لە کۆمەڵگەی ئێراندا بەرۆکی خەڵکی گرتووە. کێشەیەک کە کۆمەلێک هۆکاری دیار و نادیاری سیاسی، کۆمەڵایەتی و ئابوری و مێژوویی خۆی هەیە. لێرەدا بە پێویست زانراوە ئاماژەیەکی کورت بەو هۆکارانە بکەین کە وەک بەربەست لە بەردەم پرۆسەی دێمۆکراسی لە ئێراندا ناسراون. 



سەرەتا ئاماژەیەک بە واتای دێمۆکراسی دەتوانێ جێگای سەرەنج و هەروەها تێگەیشتنی زۆرتر لەو بارەیەوە بێ. دێمۆکراسی خۆی مێژوویەکی درێژی هەیە و بە درێژایی مێژووەکەشی تێگەیشتنی جیاوازی لێ کراوە. دێمۆکراسیی سیاسی یەکێک لە گرینگترین بەشەکانی دێمۆکراسییە کە بەردەوام گرینگی پێ دراوە، بەو واتایە کە دەسەڵاتی سیاسی لە دەستی زۆرینەی خەڵکدا بێ و مافی کەمینەش بۆ پەرەپێدانی خۆی پارێزراو بێت، ئەم شێوازە حکوومەتە رێک لە خاڵی بەرامبەری حکوومەتگەلێکە کە دەسەڵات تەنیا لە دەستی یەک کەس دایە، بۆ نموونە حکوومەتگەلی پاشایی یان حکوومەتگەلی دیکتاتۆری، یان حکوومەت لە دەستی کەمینەی خەڵکدا بێ وەکوو حکوومەتگەلی ئۆلیگارشی.



جەیمزبرایس لە کتێبی (دێمۆکراسیی تازەپێگرتوو)دا سەبارەت بە دێمۆکراسی دەڵێ، وشەی دێمۆکراسی لە حکوومەتێکدا دەگونجێ کە ئێرادەی زۆرینەی شاروومەندانی پێگەیشتوو و تێگەیشتوو لە ئاستێکی زۆر بەرزدا بێ و دەسەڵاتداریی لە دەستی ئەو زۆرینەیەدا بێ.



شۆمپێتر دەڵێت رەوشی دێمۆکراتیک، رەوشێکی سازمانییە بۆ گەیشتن بە بڕیارگەلی سیاسی کە تاکەکان لە نێو ئەو بڕیارانەدا، لە رێگەی هەڵبژاردن و دەنگی خەڵکەوە دەگەن بە دەسەڵات و پلەی بڕیاردان لە سەر حکوومەت و کۆمەڵگە.



هەروەها ئاوەها دێمۆکراسییەک رێز لە ئازادیگەلێکی وەکوو ئازادیگەلی کۆمەڵایەتی، سیاسی،وەکوو ئازادی بیروڕا دەربڕین، ئازادی کۆبوونەوەکان، ئازادی بوونی رێکخراوەکان و چالاکی مەدەنی، دەگرێ.



بە بڕوای ئەرەستوو" تەنیا چینی مام ناوەندی هەڵگری باری بزووتنەوەی دێمۆکراسیخوازییە و بە بزووتنەوەی ئەوانە کە کۆمەڵگە دەتوانێ هەنگاوەکانی قورستر بکاتەوە بۆ گەیشتن بە دێمۆکراسی."



بەربەستەکانی دێمۆکراسی لە ئێران:



بەربەستەکانی دێمۆکراسی لە ئێراندا دوو جۆرن. بەربەستی سروشتی_ئابووری، بەربەستی کولتووری.



نەوت



نەوت گرینگترین بەربەستی سروشتی_ئابوورییە، کە زۆر جار وەک "نیکبەتی نەوت" ناوی دەبردرێ. دەوڵەت بە هۆی بوونی نەوەتەوە لەباتی ئەوەیکە ببێتە خزمەتکاری خەڵک بوەتە ئەربابی خەڵک. لە لایەکی دیکەوە نەوت وای کردووە کە قەوارەی دەوڵەت لە چاو کەرتی تایبەت زۆر گەورەتر بێ و ٨٥%ی ئابووری ئێران دەوڵەتی بێت. دەوڵەتی رانتێر وەکوو گرینگترین سەرچاوەی سەرەڕۆیی و گەندەڵی دەسەڵاتدارێتی، بەرهەمی نەوت و ئەو داهاتە ئابوورییانەیە کە دەوڵەت لە خەڵک بێ منەت دەکات و وا دەکا وڵامدەرەوەی ویست و داخوازییەکانی خەڵک نەبێ. 



چونکە داهاتی دەوڵەت لە لایەن خەڵکەوە و لە رێگەی باج و ماڵیاتەوە دابین ناکرێ بەڵکوو لە رێگەی دۆلاری نەوتییەوە دابین دەکرێ. ئەوە بنەمای ئابووری سیاسی سەرەڕۆیی دەوڵەت لە ئێران دایە و وەک بەربەستێکی ئابوری_سروشتی دێمۆکراسییە. هەروەها زاڵبوونی دەوڵەت بەسەر ئابووریدا وای کردووە کە بتوانێ هەرچەشنە سیاسەتێکی ئابوری_کۆمەڵایەتی مەبەستی بێ بیپێکێ. بۆ وێنە لە ماوەی چەند ساڵی رابردوودا زۆربەی سیاسەتە ئابوورییەکانی دەوڵەت (گەڵاڵەی ئامانجدار کردنی یارانەکان) لە راستای لاواز کردنی چینی مام ناوەندی دا بووە. 



چینێک کە بە هۆی سروشتی چینایەتییەوە زۆرترین داخوازیی بۆ دێمۆکراسی هەیە بۆیە هەولی لاواز کردنی دراوە.



هەروەها بە هۆی بوونی نەوتەوە دەسەڵاتی سیاسی لە ئێران بە پێوێستی نەزانیوە بەرنامەیەکی درێژخایەنی ئابووری بۆ پەرەپێدانی ئابوری و کۆمەڵایەتی دابڕێژێ. لە ئاکامدا گەشە و کەسادیی ئابوری پێشبینی نەکراو و پەیتاپەیتا وایکردووە چینەکانی کۆمەڵگە زۆر سەیال و بگۆڕ بن. بۆیە بە وتەی کاتوزیان لە مێژووی چەند دەیەی رابردووداچینەکان کورت خایەنبوون و نەیانتوانیوە لە درێژ ماوەدا بە شیوەی بەردەوام خواستێکی دیمۆکراتیک و مۆدێرن بەرەو پێش ببەن.



یەکێک لە هۆکارەکانی دێمۆکراسی کەڵەکە بوونی سەرمایەیە کە لە مێژوی ئابووری ئێراندا نەیتوانیوە روو بدات و لە چەند دەیەی رابردووشدا بە هۆی داهاتی نەوتیی دەوڵەتەوە، سەرمایەداری و کارخوڵقێنەریی(entrepreneur) بەستراوەی خێر و سەدەقەی دەوڵەت بوون و بۆیان نەلواوە ئیستراتژی خۆیان سەربەخۆیانە دابڕێژن.



بەربەستە کولتوورییەکان



خوێندنەوەی نادیمۆکراتیکی شێعە بە نیسبەت دەسەڵات بەربەستێکی دیکە بووە کە لە کاتی دەسپێکی مەشرووتەوە لە بەرامبەر دێمۆکراسیدا راوەستاوە کە سەرکردە ناودارەکانیان شیخ فزلولاه نووری و مودەرس و خومەینی و خامنەیی بوون. بە تایبەت تیۆری ویلایەتی فەقیهی خومەینی کە پێی وایە دەسەڵات مافی بێ ئەملاو ئەولای فەقیهێکە کە بە نوێنەرایەتی ئیمامی زەمان و بە هەبوونی تایبەتمەندییەکانی ئەو،دەتوانێ سیاسەت لە سەر کۆڵەکەی شەریعەت دابەستێ و دەسەڵاتی سیاسی بە نێوی ئایین قۆرغ و پاوان بکات. هەروەک دەزانرێ نە خومەینی تێوری خۆی پێ دیمۆکراتیک بوو و نە کەس دەتوانێ بانگەشەی دیمۆکراتیک بوونی تیۆری ئەو بکات و هەروەک دەرکەوتووە گەورەترین ئیستبدادی دینی مێژووی سەردەمی بەدوای خۆی دا هێناوە.بۆیە یەکێک لە گەورەترین بەربەستە کولتوورییەکانی بەر دەم دێمۆکراسی لە ئێران دا مەزەبی شێعە و دەلالەتە سیاسیەکانی ئەوە. سیستەمی دێمۆکراسی لە سەر ئەساسی عەقڵ و بیری مرۆڤی سەردەم بنیات دەنرێ کەچی سیستەمی ئایینی لە سەر ئەساسی حەدیس و فتوای پیاوانی ئایینی کار دەکات. لە سیستەمی دینی دا دەسەڵاتی ئایینی خۆی وەک تەنیا دەرخەری "راستییەکان" دەناسێنێت و دیتران بە بەلاڕێداچوو ناو دەبات و کار دەکات بۆ لە ناو بردنییان. بۆیە لە باری مەعریفییەوە ئەو دوو سیستەمە جیاوازی قوڵ و بنەڕەتییان لەگەڵ یەک هەیە.بەگشتی هەم بە ئەزمونی مێژوویی و هەمیش لە باری تیورییەوە سەلماوە کە هەر جۆرە حکومەتێکی دینی، نادیمۆکراتیک دەبێت، بە واتایەکی تر، سێکۆلاریزم و جیاکردنەوەی ئایین لە دەسەڵات پێشمەرجی هەر جۆرە دێمۆکراسییەکە.



لە لایەکی دیکەوە دانیشتوانی رۆژهەڵاتی ناوراست بەگشتی و ئێران بە تایبەتی لە باری دەرونناسی کۆمەڵەیەتییەوە نەیانتوانیوە پێ بە پێی پێشکەوتنە پیشەییەکان و ئامرازەکان، زەین و هزری خۆیان لە بابەت پلۆرالیزم و تەحەمول و گوێدان بە بیر و ئەندێشەی جیاواز پێش بخەن. بۆیە بە کردەوە دەبینین کە فاشیزم و دوگماتیزم هەموو ئەو ناوچەیەی تەنیوە. 



کولتووری دیمۆکڕاتیک ئەو چەمکەیە کە نەبوونەکەی لە مێژووی کۆن و تەنانەت لە وێژەی ئێرانیدا تا قۆناغی ئێستا وای کردووە کە کۆمەڵگە نەتوانێ رێز لە جیاوازییەکان و رەنگەکانی ناو خۆی بگرێ و بە فەرمییان بناسێ. کولتووری دیمۆکراتیک دەبێتە هۆی ئەوەیکە کۆمەڵگە بۆ چارەسەری کێشەکانی ناو خۆی، نێوبژیوانی دێمۆکراسی وەک دوا دادوەر قەبوڵ بکات و رێگە کراوە دەبێ کە میکانیزمەکانی دێمۆکراسی و پێداویستییەکانی بە گوێرەی پێویست کاری خۆیان بکەن. بەڵام لە نەبوونی ئەو کولتوورەدا، بۆ چارەسەری کێشە و گرفتەکانی کۆمەڵگە، میکانیزمی "هێز" و زۆرداری جێگەی دەگرێتەوە و فاشیزم بێچم دەگرێ.



وێدەچێ نەبوونی کولتووری دێمۆکراسی، بنەماییترین هۆکاری سەرنەگرتنی پرۆسەی دێمۆکراسی لە ئێراندا بێ.

۱۳۹۳ شهریور ۷, جمعه

موج اعدامها در ایران

مقامات ایران به موج اعدام ادامه می دهند. از ابتدای ماه جاری میلادی( اوت ) تا کنون دست کم ۸۴ نفر در شهرهای مختلف ایران اعدام شده اند. سازمان حقوق بشر ایران یک بار دیگر مصرانه از جامعه بین المللی می خواهد تا این اعدام‌های خودسرانه در ایران را محکوم کند.
edam6_4
حقوق بشر ایران، ۶ شهریور ۱۳۹۳: به گزارش منابع رسمی ایران ۹ نفر در زندانهای مختلف ایران در طی چند روز گذشته اعدام شده اند. این اعدام‌ها علاوه بر دو اعدام در ملاء عامی است که در روز یکشنبه اجرا شد.
وب سایت رسمی دادگستری استان همدان در خصوص اعدام چهار زندانی در زندان همدان گزارش داده است. به گفته این گزارش، سه نفر از این زندانیان، که با نام شناسایی نشده اند، متهم به حمل، نگهداری و توزیع مواد مخدر بودند، در حالی که یکی از زندانیان به نام “م.س” به اتهام قتل به اعدام محکوم شده بود. این اعدام درروز دوشنبه ۳ شهریور انجام شده است.
به گزارش دادگستری استان قزوین، یک زندانی به نام “م. گنجی” در روزدوشنبه ۳ شهریور در زندان قزوین به دار آویخته شد. به گفته این گزارش، این زندانی به اتهام قتلی در سال ۱۳۷۴ به اعدام محکوم شده بود.
وب سایت دادگستری استان گیلان در مورد اعدام دو زندانی در روز شنبه ۱ شهریور گزارش داده است. این زندانیان که هر دو به اتهام قتل به اعدام محکوم شده بودند، به نامهای “م.پ. ” (۴۲)  و “م.ح.”  (۳۸) شناسایی شدند. به گفته این گزارش این اعدام‌ها در داخل زندان رشت به مرحله اجرا درآمد.
روزنامه خراسان در مورد اعدام یک زندانی در زندان مشهد در روز سه شنبه ۴ شهریور گزارش داده است. بر اساس این گزارش، این زندانی که با نام شناسایی نشده است به اتهام قتل به اعدام محکوم شده بود.
به گزارش خبرگزاری دانا یک زندانی در زندان سراب به دار آویخته شد. به گفته این گزارش، او به نام “داریوش” شناسایی شده و به قتلی که گفته می شود ۸ سال پیش مرتکب گردیده به اعدام محکوم شده بود.
علاوه بر اعدام هایی که در بالا ذکر شد، که توسط منابع رسمی ایران گزارش شده است، بر اساس منابع غیر رسمی دست کم ۱۶ زندانی دیگر در طی چهار روز گذشته اعدام شده اند. این اعدام‌ها در زندان‌های کرمان، کرمانشاه، بندر عباس، سقز و زاهدان صورت گرفته است.
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=2490320117574189847#editor/target=post;postID=5424605362872720729

۱۳۹۳ شهریور ۳, دوشنبه

راه اندازی واحد ضد اغتشاش زنان در تهران

خبرگزاری هرانا – فرمانده یگان ویژه نیروی انتظامی از «راه‌اندازی واحد ضداغتشاش زنان در تهران» خبر داده‌است.
به گزارش هرانا به نقل از نسیم، حسن کرمی فرمانده یگان ویژه نیروی انتظامی طی گفت‌و‌گویی ضمن اعلام خبر «تشکیل واحد ضداغتشاش زنان در تهران» گفته‌است: «در تهران واحد ضد اغتشاش زنان راه‌اندازی شده که عمده افراد تشکیل دهنده این یگان، «افتخاری» ولی اعضای اصلی از کادر نیروی انتظامی هستند».
به گفته فرمانده یگان ویژه نیروی انتظامی «بدنه اصلی واحد ضد اغتشاش زنان در حد یک گردان و حدود ۵۰۰ نفر در تهران به صورت آزمایشی» راه‌اندازی شده‌است و «آموزش‌های لازم را فراگرفته‌اند. همچنین پلیس‌های افتخاری آموزش‌های هوانوردی، چتربازی، پاراگلایدر و اسب سواری را می‌توانند فرا گیرند و در طرح‌هایی همچون طرح دریا نیز با ما همکاری می‌کنند».
حسن کرمی همچنین گفته‌است: «کار اطلاعاتی، بازجویی و تخلیه محل تجمع اعتراضات اجتماعی بانوان از عمده فعالیت‌های پلیس افتخاری است» و «واحد ضد اغتشاش زنان» برای مثال در صورت برگزاری «تجمع تعدادی از کارکنان زن فلان شرکت به دلیل عدم پرداخت حقوق» نیز وارد عمل می‌شود.
فرمانده یگان ویژه نیروی انتظامی همچنین گفته‌است: «ما هیچ اغتشاشی از فتنه ۸۸ به شکل معارض با نظام نداشته‌ایم البته اعتراضات صنفی یا کارگری و یا بر سر موضوعات آب و گاز یا موضوع یک سریال همچون «سرزمین کهن» بوده که در واقع اعتراض به حاکمیت و نظام نبوده و ما هم برای احتیاط حضور یافته‌ایم و در واقع درگیری جدی را غیر از مسئله آب در اصفهان نداشتیم».
حسن کرمی همچنین گفته‌است که در سالجاری نیروهای یگان ویژه در سواحل، ورزشگاه و برخی امکان دیگر نیز مستقر هستند اما با صدور دستورهایی «لباس یگان ویژه» را در این موارد «ممنوع» کرده‌است و این نیروهای از لباس‌های دیگری استفاده می‌کنند.
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=2490320117574189847#editor/target=post;postID=8398267960020943305

۱۳۹۳ مرداد ۲۸, سه‌شنبه

ادامه بازداشت یکی از زنان معترض به اجازه ندادن زنان به تماشای مسابقات والیبال

خبرگزاری هرانا – با وجود گذشت ۵۸ روز همچنان یکی از بانوانی که در تجمع برای حضور بانوان در استادیوم آزادی به قصد تماشای مسابقات والیبال شرکت کرده بود در بازداشت بسر می‌برد.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، ۳۰ خرداد ماه سال جاری تعدادی از زنان و دختران ایرانی برای حضور در استادیوم آزادی و تماشای مسابقات والیبال در جلوی درب غربی ورزشگاه آزادی تجمع کردند که این تجمع با خشونت و حمله پلیس روبه رو شد.
در این تجمع ۱۵ تن از بانوان معترض توسط نیروهای انتظامی بازداشت و به بازداشت‌گاه وزرا منتقل شدند. عصر‌‌‌ همان روز اکثر بانوان بازداشت شده پس از اخذ تعهد و گرفتن عکس از ایشان آزاد شدند.
از این میان یکی از شرکت کنندگان (غ.ق) با وجود گذشت ۵۸ روز کماکان در بازداشت بسر می‌برد.

۱۳۹۳ مرداد ۲۳, پنجشنبه

کانون مدافعان حقوق بشر: بررسی وضعیت حقوق بشر

گزارش تیرماه کانون مدافعان حقوق بشر از وضعیت حقوق بشر در ایران
جرس: کانون مدافعان حقوق بشر در ادامه گزارش های ماهانه خود به بررسی‌ وضعیت حقوق بشر در ایران در تیر ماه 1393 پرداخت.


کانون مدافعان حقوق بشر که ریاست آن‌ بر عهده شیرین عبادی است در گزارش خود با اشاره به بالا گرفتن تنش میان اسراییل و فلسطین و حمله زمینی به غزه که باعث کشته شدن افراد غیر نظامی از جمله کودکان شده، عنوان کرده است که این مسأله آثار ناگواری بر استقرار صلح در منطقه خاورمیانه خواهد داشت.

این سازمان مردم نهاد همچنین با اشاره به خشونت های فرقه ای در منطقه خاورمیانه هشدار داده است: "حکومت هایی که تبعیض مذهبی روا می دارند در نهایت با افراطیون مذهبی درگیر خواهند شد."

کانون مدافعان حقوق بشر در گزارش خود با بیان اینکه یکی از مهم ترین نتایج رویکردهای خشونت‌طلبانه و تمامیت‌خواهانه، نابودی سرمایه های انسانی است، بر ضرورت استقرار صلح و رواداری در منطقه خاورمیانه تأکید کرده است.

در گزارش کانون مدافعان حقوق بشر که به دو زبان فارسی و انگلیسی منتشر می شود، در سه بخش "حقوق مدنی و سیاسی و فرهنگی"، "حقوق اقتصادی و اجتماعی" و "میراث فرهنگی و محیط زیست" به بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران پرداخته شده است.

به گزارش سایت کانون مدافعان حقوق بشر، متن گزارش ماه تیر 1393 کانون مدافعان حقوق بشر که در اول مرداد ماه 1393منتشر شده، به شرح زیر است:

گزارشی مختصر از وضعیت حقوق بشر در ایران در ماه تیر 1393
مقدمه
در ماهی که گذشت آثار تبعیض و استبداد در برخی از کشورهای خاورمیانه به خشن ترین وجهی بروز پیدا کرد. خشونت های فرقه ای با رشد افراطی گری و گسترش فعالیت افراطیون مذهبی هم زمان شده است که نمونه آن را می توان در دو کشور عراق و سوریه مشاهده کرد. در این میان مردم غیر نظامی کشته و زیر ساخت های مادی و معنوی و آثار باستانی تخریب شدند و ثروت ملی به غارت رفت.
بی شک حکومت هایی که تبعیض مذهبی روا می دارند در نهایت با افراطیون مذهبی درگیر خواهند شد.
از سوی دیگر بالا گرفتن تنش میان اسراییل و فلسطین و حمله زمینی به غزه باعث کشتار تعداد کثیری افراد غیر نظامی از جمله کودکان شده است که این مسأله آثار ناگواری بر استقرار صلح در منطقه خاورمیانه خواهد داشت.
در این گزارش همچنین خلاصه ای از وضعیت نقض حقوق بشر در ایران در تیر ماه ۱۳۹3 در پی می آید. این گزارش بر مبنای اطلاعاتی است که در سایت ها و رسانه های مختلف درج شده و صحت آن به احراز رسیده است و در سه بخش و به دو زبان فارسی و انگلیسی منتشر می شود.

وضعیت حقوق بشر در ایران در ماه تیر 1393
بخش اول – حقوق مدنی، سیاسی و فرهنگی
الف- وضعیت فعالان سیاسی، اجتماعی و فرهنگی
1) در این ماه حدود 49 نفر بازداشت شدند که بازداشت شدگان عبارتند از: حبیب محبیان- خواننده-، وحید رنجبر- فعال دانشجویی-، عبدالسلام گولنواز- فعال مذهبی اهل سنت-، فرزاد بهادری، سیمین رسولی، سحر بهادری، نسیم بهادری، ساقی فدایی، طناز محمدی، ایرج لهراسب و شبنم عیسی خانی - 8 شهروند بهایی-، زیبا محمدیان- همسر محمدعلی طاهری از زندانیان عقیدتی-، سیوان حسین‌پور- عکاس و کاریکاتوریست.
همچنین فرمانده سپاه شهرستان فیروزکوه از دستگیری یک گروه هشت نفره بدون ذکر نام به جرم شیطان‌پرستی و فرمانده نیروی انتظامی شهرستان شاهرود از دستگیری سه نفر از سازندگان یک ویدئوی شاد بدون ذکر نام خبر دادند.
از سوی دیگر برخی سایت های خبری از بازداشت فضلی، بانو فرخنده، میترا ستوده، پرستو شهابی و محمدرضا معروف به برادر یوسف، سید علیرضا علی‌حق‌نژاد معروف به ماتیاس، محمد روغنگیر معروف به وحید و سروش سرایی- 8 نوکیش مسیحی-، ﺧﻀﻴﺮ شرهانی، ﻣﻮﺳﻰ زرگانی، ﺣﺴﻴﻦ زرگانی، ﻣﺤﺴﻦ زرگانی، ﻣﺤﻤﺪ زرگانی، ﺣﻤﻴﺪ زرگانی ﻭ ﺳﺎﻟﻢ زرگانی- 7 نوکیش اهل سنت-، حسین صعبوری - فعال مذهبی اهل‌سنت-، صالح تامولی طرفی و عادل سعدونی - دو فعال سایبری-، رضا حاجی ساله، ﺧﺎﻟﺪ ﻣﻠﮑﯽ، ﻋﺒﺪﺍﻟﮑﺮﯾﻢ ﮐﺮﯾﻤﯽ، محمد دارابی، وحید دارابی، سامی زبادی آلبوغبیش، فاتح خسروی- 7 فعال مدنی- خبر دادند.
لازم به تذکر است که چند نفر از افراد بازداشت شده پس از چند روز با تودیع وثیقه بصورت موقت تا روز محاکمه از زندان آزاد شدند.
2) نگار حائری- دختر ماشاالله حائری از زندانیان سیاسی- برای گذراندن یک سال حبس، ساجده عرب سرخی- روزنامه نگار و فعال مدنی- برای گذراندن یک سال حبس، مرضیه رسولی- روزنامه نگار- برای گذراندن دو سال حبس، سید حمید سید مهدوی اقدم- فعال مذهبی- برای گذراندن حبس، شمیس مهاجر- شهروند بهایی - برای گذراندن یک سال حبس، بهمن خالقی- فعال مدنی- برای گذراندن ۶ ماه حبس و سارنگ اتحادی- شهروند بهایی- برای گذراندن یک سال حبس بازداشت و به زندان منتقل شدند.
3) هادی اسماعیل‌زاده- وکیل دادگستری و عضو شورای عالی نظارت کانون مدافعان حقوق بشر- به چهار سال حبس تعزیری و دو سال محرومیت از حرفه وکالت و عضویت در انجمن ها و احزاب، حسین نوری‌نژاد- عضو جبهه مشارکت ایران اسلامی- به شش سال حبس، بهزاد نبوی- عضو سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران- به ده میلیون تومان جزای نقدی بدل از یکسال حبس تعزیری، روئین عطوفت- فعال ملی مذهبی- به ۱۱ سال حبس و دوسال محرومیت از عضویت در احزاب و گروه های سیاسی، فردین اغصانی، فرحناز مقدم و گیسو شیخ حسن آبادی -3 شهروند بهایی- به شش سال حبس، ندا فرصتی‌پور، امیر معبودی، نوشین میثاقی و سهیلا اقدسی- 4 شهروند بهایی- به شش ماه زندان، شمیم روحانی - شهروند بهایی-، به یک سال زندان و تبعید از استان خوزستان، میعاد احمدی – فعال مدنی- به ۲ سال حبس که به مدت ۵ سال به حال تعلیق درآمده به همراه ۵ میلیون تومان جزای نقدی، عزت گلپری‌پور و شاهو حیدری – دو فعال مدنی- هر یک به ۳ ماه زندان، حسین علی محمدی و طاها کرمانی – دو فعال مدنی- هر یک به ۳ سال حبس تعزیری، رسول رضوی – فعال مدنی- به یک سال حبس تعزیری و فاطمه هاشمی- فعال مدنی- به شش ماه حبس تعلیقی محکوم شدند. همچنین محمد نوری- درویش گنابادی- به خلع دائم لباس روحانیت محکوم شد. همچنین حکم شش سال زندان فواد رضازاده - زندانی اهل‌سنت- به تایید دادگاه تجدید نظر رسید.
از سوی دیگر به گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) 8 فعال در فیس بوک به ترتیب به 18 سال و 91 روز حبس و پرداخت یک میلیون و 300 هزار تومان جزای نقدی و50 ضربه شلاق، 19 سال و 91 روز حبس و پرداخت یک میلیون و 300 هزار تومان جزای نقدی و50 ضربه شلاق، 21سال حبس، 14 سال حبس ، 20 سال حبس ، هشت سال حبس ، 11 سال حبس و 16 سال حبس سال حبس محکوم شدند. دادستان کل کشور نیز از محکومیت قطعی و ارسال به اجرای احکام هفت نفر بدون ذکر نام در ارتباط با حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم خبر داد که به سه تا یازده سال زندان محکوم شده‌اند.
4) مقام های مسئول از سفر علمی مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی- روحانی برجسته اهل سنت- به ترکیه جلوگیری کردند.
5) منزل های حسین رفیعی - فعال ملی مذهبی-، عبدالله یعقوبی- درویش گنابادی- و راشین صابری – شهروند بهایی- توسط مأموران امنیتی بازرسی و برخی وسایل شخصی از جمله کتاب و دست نوشته های آنان ضبط شد. همچنین سعدی قریشی، پوریا مردوخ، احمد قریشی، محمد کریمی، منصور قادرمرزی- اعضای مکتب قران- به اداره اطلاعات احضار و بازجویی شدند. رامین حسین‌پناهی- فعال مدنی- نیز به اداره اطلاعات احضار شد.
6) ماشاء‌الله شمس‌الواعظین - روزنامه نگار- پس از حضور در دادسرا و تفهیم اتهام با سپردن وثیقه دویست میلیونی آزاد شد. همچنین منوچهر خلوصی- شهروند بهایی-، سراج الدین میردامادی و صبا آذرپیک – دو روزنامه نگار- در دادگاه محاکمه شدند.
ب- وضعیت حقوق فرهنگی
هیات منصفه دادگاه مطبوعات روزنامه های‌ «هفت صبح» و « تهران امروز» را مجرم دانست.
پ- سایر موارد نقض حقوق بشر
1) در این ماه تعداد 7 نفر اعدام شدند. اسامی اعدام شدگان که نام کامل برخی از آنان مشخص نشده است ولی مقام های قضایی یا رسانه های وابسته به دولت ایران یا سایت های خبری اعدام آنها را تأیید کرده اند، به شرح زیر است: دادگستری کل استان گیلان از اعدام «م.ح»، «ص.گ»، «ا.د»، «ج.خ»، «ا.ا»، «ا.ص» و «ب.ب» به اتهام حمل و نگهداری مواد مخدر خبر داد.
2) ارژنگ داوودی- زندانی سیاسی- به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد.
3) رئيس دادگستری قائمشهر از صدور حکم اعدام و سنگسار و ۱۵ سال حبس تعزيری یک نفر بدون ذکر نام به اتهام زنای محصنه، تجاوز به عنف، نگهداری مشروبات الکلی و تجهيزات ماهواره ای خبر داد. فرمانده انتظامی استان فارس نیز از اجرای حکم شلاق دو نفر به اتهام شرب خمر و دو نفر به اتهام سرقت در ملاءعام و معاون دادستان استان کرمانشاه از اجرای حکم شلاق 5 نفر به اتهام روزه خواری در ملاء عام خبر دادند.
4) وضعیت زندانیان سیاسی هم چنان ناگوار گزارش می شود به گونه ای که تعدادی از آنان مانند لطیف حسنی، زینب جلالیان، بهمن خالقی، علی سلان‌پور، عبدالرحمن سنگانی، آرام میکائیلی، سیدمحمد ابراهیمی، مهدی حق‌شناس و علی احمد سلیمان بیمار هستند که نسبت به درمان و معالجه آنها اقدامی جدی صورت نگرفته است.
5) با وجود تأکید قانون مبنی بر طبقه بندی زندانیان، امید بهروزی- وکیل دادگستری- از بند 350 به بند مالی زندان اوین، محمد نصیری به بند هشت زندان اوین، لطیف حسینی از زندان اوین به رجایی شهر کرج و کامران ایازی به زندان رجایی شهر تبعید شدند.
6) پلیس از برگزاری مراسم برای انقلابیون صدر مشروطه در تخت فولاد اصفهان جلوگیری کرد.
7) دبیرخانه کارگروه ساماندهی مد و لباس٬ فعالیت دو موسسه «خانه مد» و «ویولت» را به دلیل رونمایی از چهار مانتوی منقش به پرچم جمهوری اسلامی متوقف کرد. همچنین رئیس پلیس اطلاعات و امنیت عمومی لرستان از پلمپ ۱۵ واحد صنفی کافی‎نت در این استان خبر داد.
8) سازمان ثبت احوال ایران اعلام کرد که طی ۹ ماهه ابتدایی سال ۱۳۹۲ بیش از ۳۰ هزار دختر که کمتر از ۱۵ سال سن داشته‌اند، ازدواج کرده‌اند.
بخش دوم – حقوق اقتصادی و اجتماعی
وضعیت اقتصادی در ایران همچنان نامناسب گزارش می شود؛ به گونه ای که وزیر صنعت، معدن و تجارت خبر داد که ۱۴ هزار واحد صنعتی در حوزه صنایع کوچک و متوسط در چند سال اخیر به دلیل مشکلات مختلف تعطیل و متوقف شده اند. این در حالی است که مرکز آمار ایران نرخ تورم شهری کشور در دوازده ماهه منتهی به خردادماه امسال را 26.2 درصد و تورم نقطه به نقطه را 14.7 درصد اعلام کرد.
1) 150 کارگر پیمانی شاغل در فاز ۱۳ منطقه پارس جنوبی بابت دستمزدهای تیر، مرداد، ده روز نخست شهریور ماه سال گذشته از پیمانکار مجری طلبکار هستند. حقوق 33 کارگر کارخانه «دروس ایران» برای ۳۵ ماه، حقوق 30 کارگر کارخانه میخ سازی یزد برای 9 ماه، حقوق 140 کارگر شرکت آبفای آبادان برای بیش از سه ماه و حقوق حدود 400 کارگر شرکت پایندان برای 6 ماه به تعویق افتاده است.
2) بیش از ۵۰ کارگر پالایش و تجارت نفت لیان اخراج شدند.
بخش سوم- میراث فرهنگی و محیط زیست
اخبار منتشر شده از میراث فرهنگی و محیط زیست در تیر ماه نیز همچنان نشان از نامناسب بودن وضعیت این حوزه دارد.
1) مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان اصفهان از بروز شکستگی در زیر پل های تاریخی اصفهان به سبب تداوم خشکی زاینده رود و نشست زمین خبر داد.
2) حمام تاریخی «زعفرانی» اصفهان تخریب شد.
3) فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی و آبخیزداری ایلام از قطع ۲۲۰ درخت، درختچه و نهال در سه ماه گذشته از سوی متخلفان در این استان خبر داد. رئیس جامعه جنگلبانی نیز خبر داد که در حال حاضر یک میلیون هکتار از جنگل های بلوط زاگرس آلوده و در معرض خشکیدگی قرار دارند.
4) خبرگزاری کار ایران (ایلنا) از مرگ یک کشاورز و مجروح شدن ۴ تن از اعضای خانواده‌ او به دلیل ارتباط با مین در منطقه مهاباد خبر داد.
خاتمه
کانون مدافعان حقوق بشر با بیان اینکه یکی از مهم ترین نتایج رویکردهای خشونت‌طلبانه و تمامیت‌خواهانه، نابودی سرمایه های انسانی است، بر ضرورت استقرار صلح و رواداری در منطقه خاورمیانه تأکید می کند.
شیرین عبادی

۱۳۹۳ مرداد ۲۲, چهارشنبه

دین در سکولاریسم


  









دین در سکولاریسم                                                                 
کژال حاجی میرزایی                                                       
• سکولار شدن مدلی مفهومی ست که ناظر بر فرآیندی ست که طی آن قدرت و کارکردهای دین در جامعه کاهش می یابد و یا دست کم متحول می شود و بر اساس آن قیمومیت دین یا کلیسا بر جامعه از بین می رود. هدف از این مقاله بررسی سکولار شدن براساس مفاهیم مورد نظر شاینر است. ...


یکی از مباحث محوری جامعه شناسی دین در جوامعی که در حال گذر از سنت به مدرنیته هستند، سکولار شدن است. که بسیاری از صاحب نظران آنرا پیامد غیر قابل اجتناب مدرنیته و حرکت جامعه به سوی عقلانیت و علمی شدن امور می شناسند.
پدیده ی سکولاریسم یکی از جدل برانگیزترین مباحث میان سنت گرایان دینی که خواهان اقتدار دین بر جامعه هستند و طرفداران مدرنیته و عقلانی شدن جامعه است.
بسیاری از اندیشمندان بین سکولاریسم و سکولار شدن تفاوت قائل شده اند و سکولاریسم را ایدئولوژی فراگیری می دانند، که هیچ نوع نقش سازنده ای برای دین در جامعه قائل نیست و جهان آینده را غیر دینی می بینند و خواهان ایفا کردن نقشی ست که زمانی بر عهده ی دین بوده است.
اما سکولار شدن مدلی مفهومی ست که ناظر بر فرآیندی ست که طی آن قدرت و کارکردهای دین در جامعه کاهش می یابد و یا دست کم متحول می شود و بر اساس آن قیمومیت دین یا کلیسا بر جامعه از بین می رود.
هدف از این مقاله بررسی سکولار شدن براساس مفاهیم مورد نظر شاینر است. بر اساس نظر شاینر سکولار شدن توسط نویسندگان مختلف در معانی متفاوتی به کار رفته است، که برخی از آنها حوزه متداخل با خود دارند.

افول دین: منظور از «افول دین» این است که باورها و اعتقادات و سنن و عقاید دینی که در گذشته مورد قبول مردم بودند و اعمال مردم بر اساس آنها تنظیم می شد و مروجین و گروندگان بی شماری در گذشته داشت و یک نوع فرهنگ عام و همگانی برای یک جامعه دینی یکسان برشمرده می شد اعتبار و نفوذ خود را از دست می دهند و کم کم از صحنه ی زندگی مردم پاک می شوند.
دین و سنن آرام آرام از بین می رود و یا به گوشه های حافظه فراموشکار انسان رانده می شود.
بر این اساس شمار زیادی از انسانها اعتقادات تاریخی دین خود را انکار می کنند و یا در مورد صحت آنها تردید خواهند داشت چون سنت های گذشته را یک نوع خرافه تلقی خواهند کرد.
در افول دین، نهاد های دینی و اشخاص دینی که قبلاً رسمیت داشتند اعتبار و رسمیت قبلی خود را از دست خواهند داد. همچنین، افراد در مراسم های دینی حضور خود را از دست می دهند و چنین اموری برای مردم فاقد ارزش خواهد بود و آن را در حوضه ی پندارهای خرافی تعریف می کنند.
در این رابطه میلتون بینگر، سکولار شدن را روندی می داند که طی آن نمادها و اشکال مرتجعانه دین نیرو و جاذبه‍ی خود را از دست می دهند.
اما در کل سکولار شدن را چنین می شناسانند که در آن عناصر رمزآلود و ماوراالطبیعی ادیان سنتی جای خود را به دین اسطوره زدایی شده‍ی اخلاقی و نه دین الهیاتی می دهند.

همنوایی با این دنیا: این نوع برداشت از سکولار شدن را می توان به زمان تبلیغات کالون بر علیه حاکمیت کلیسا برگرداند. که در آن می گفت وظیفه مومن کار شدید است و پرهیز از بیکاری و هر که در این دنیا ثروتمند و صاحب مال و اموال بیشتر باشد بهشت خود را در آن دنیا تضمین کرده است.
همنوایی با این دنیا بدین معنی ست که گروهها و جوامع دینی از ماورالطبیعه روی برمی تابند و بیش از پیش به این دنیا روی می آورند و جوامع اخلاقی را که آنها را برای زندگی در جهان آخرت مهیا می سازد رها می کنند و به سمت اخلاق سازگار با مقتضیات جامعه که آنها را احاطه کرده است می روند. نقطه ی اوج این برداشت از سکولار شدن، جامعه ای است که کاملاً جذب اهداف عملگرایانه و عقلانی شده و گروه دینی از این حیث با سایر گروهای اجتماعی برای خود تفاوتی قایل نیست.
جنبه ی فکری- وجودی بر رهایی جامعه از قید دین تاکید دارد که در اصل به وسیله گروتیوسن درست توصیف شده است «تلاش در راه ایجاد عرصه ی مستقلی برای دانش که از پندارهای پوچ ماورالطبیعی آزاد باشد».
رها شدن جامعه از قید دین از این دیدگاه با تمایز پذیری ساختاری پارسنز قابل تعریف است که در آن قائل به تفکیک ساختاری نهادها می باشد، از جمله جدایی ساختاری سیاست، علم و دین.

تقدس زدایی از عالم: برداشتی ست که در آن جهان جنبه ی قدسی خود را از دست می دهد. زیرا انسان و طبیعت موضوع تبیین عِلّی و دخل و تصرف قرار می گیرند. جامعه ای کاملاً عقلانی خواهد بود که پدیده های ماورالطبیعه یا رمزآلود در آن هیچ نقشی بازی نکنند. به تعبیر اریک کالر «سکولار شدن به این معنی است که انسان از دین بی نیاز شده و مبنای زندگی خویش را عقلانیت قرار داده و با طبیعت فیزیکی شیئیت یافته مواجه می شود.
نمونه کلاسیک این دیدگاه «افسون زدایی» ماکس وبر است که به معنی روند برگشت ناپذیری عقلانی شدن است و این روند به دیدگاهی منتهی میشود که در آن دنیا یک سلسله علّیِ محض است.
نتیجه گیری کلی از این دیدگاه ها این است که تمامی این مفاهیم بیشتر بر عقلانی شدن و علمی شدن امور تاکید دارند. جهان و زندگی را جهان علمی و عقلانی می دانند و می خواهند. نقش دین را در امور به کلی انکار نمی کنند و دین را به زندگی خصوصی افراد ربط می دهند و دینداری افراد را در قالب آزادی های فردی قابل تعریف می دانند. در مجموع، حاکمیت دین را بر جامعه مردود دانسته اند که استناد آنها بر جهان به تاریکی فرو رفته¬ی دوران حاکمیت کلیسا در قرون وسطی می باشد. لذا با توجه به مطالب گفته شده بسیاری از تیرهایی که سکولار شدن را هدف قرار داده اند از جانب طرفداران حاکمیت دین بر جامعه بوده است، که خواهان بازگشت اقتدار خود هستند، اقتداری که پیامدهای علمی و عقلی سکولار شدن را برای جامعه انکار می کند و آن را تحت ستیزه جو علیه دین معنی می کن
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=2490320117574189847#editor/target=post;postID=1440988842132270620

دین در سکولاریسم

دین در سکولاریسم 
کژال حاجی میرزایی
• سکولار شدن مدلی مفهومی ست که ناظر بر فرآیندی ست که طی آن قدرت و کارکردهای دین در جامعه کاهش می یابد و یا دست کم متحول می شود و بر اساس آن قیمومیت دین یا کلیسا بر جامعه از بین می رود. هدف از این مقاله بررسی سکولار شدن براساس مفاهیم مورد نظر شاینر است. ...

یکی از مباحث محوری جامعه شناسی دین در جوامعی که در حال گذر از سنت به مدرنیته هستند، سکولار شدن است. که بسیاری از صاحب نظران آنرا پیامد غیر قابل اجتناب مدرنیته و حرکت جامعه به سوی عقلانیت و علمی شدن امور می شناسند.
پدیده ی سکولاریسم یکی از جدل برانگیزترین مباحث میان سنت گرایان دینی که خواهان اقتدار دین بر جامعه هستند و طرفداران مدرنیته و عقلانی شدن جامعه است.
بسیاری از اندیشمندان بین سکولاریسم و سکولار شدن تفاوت قائل شده اند و سکولاریسم را ایدئولوژی فراگیری می دانند، که هیچ نوع نقش سازنده ای برای دین در جامعه قائل نیست و جهان آینده را غیر دینی می بینند و خواهان ایفا کردن نقشی ست که زمانی بر عهده ی دین بوده است.
اما سکولار شدن مدلی مفهومی ست که ناظر بر فرآیندی ست که طی آن قدرت و کارکردهای دین در جامعه کاهش می یابد و یا دست کم متحول می شود و بر اساس آن قیمومیت دین یا کلیسا بر جامعه از بین می رود.
هدف از این مقاله بررسی سکولار شدن براساس مفاهیم مورد نظر شاینر است. بر اساس نظر شاینر سکولار شدن توسط نویسندگان مختلف در معانی متفاوتی به کار رفته است، که برخی از آنها حوزه متداخل با خود دارند.

افول دین: منظور از «افول دین» این است که باورها و اعتقادات و سنن و عقاید دینی که در گذشته مورد قبول مردم بودند و اعمال مردم بر اساس آنها تنظیم می شد و مروجین و گروندگان بی شماری در گذشته داشت و یک نوع فرهنگ عام و همگانی برای یک جامعه دینی یکسان برشمرده می شد اعتبار و نفوذ خود را از دست می دهند و کم کم از صحنه ی زندگی مردم پاک می شوند.
دین و سنن آرام آرام از بین می رود و یا به گوشه های حافظه فراموشکار انسان رانده می شود.
بر این اساس شمار زیادی از انسانها اعتقادات تاریخی دین خود را انکار می کنند و یا در مورد صحت آنها تردید خواهند داشت چون سنت های گذشته را یک نوع خرافه تلقی خواهند کرد.
در افول دین، نهاد های دینی و اشخاص دینی که قبلاً رسمیت داشتند اعتبار و رسمیت قبلی خود را از دست خواهند داد. همچنین، افراد در مراسم های دینی حضور خود را از دست می دهند و چنین اموری برای مردم فاقد ارزش خواهد بود و آن را در حوضه ی پندارهای خرافی تعریف می کنند.
در این رابطه میلتون بینگر، سکولار شدن را روندی می داند که طی آن نمادها و اشکال مرتجعانه دین نیرو و جاذبه‍ی خود را از دست می دهند.
اما در کل سکولار شدن را چنین می شناسانند که در آن عناصر رمزآلود و ماوراالطبیعی ادیان سنتی جای خود را به دین اسطوره زدایی شده‍ی اخلاقی و نه دین الهیاتی می دهند.

همنوایی با این دنیا: این نوع برداشت از سکولار شدن را می توان به زمان تبلیغات کالون بر علیه حاکمیت کلیسا برگرداند. که در آن می گفت وظیفه مومن کار شدید است و پرهیز از بیکاری و هر که در این دنیا ثروتمند و صاحب مال و اموال بیشتر باشد بهشت خود را در آن دنیا تضمین کرده است.
همنوایی با این دنیا بدین معنی ست که گروهها و جوامع دینی از ماورالطبیعه روی برمی تابند و بیش از پیش به این دنیا روی می آورند و جوامع اخلاقی را که آنها را برای زندگی در جهان آخرت مهیا می سازد رها می کنند و به سمت اخلاق سازگار با مقتضیات جامعه که آنها را احاطه کرده است می روند. نقطه ی اوج این برداشت از سکولار شدن، جامعه ای است که کاملاً جذب اهداف عملگرایانه و عقلانی شده و گروه دینی از این حیث با سایر گروهای اجتماعی برای خود تفاوتی قایل نیست.
جنبه ی فکری- وجودی بر رهایی جامعه از قید دین تاکید دارد که در اصل به وسیله گروتیوسن درست توصیف شده است «تلاش در راه ایجاد عرصه ی مستقلی برای دانش که از پندارهای پوچ ماورالطبیعی آزاد باشد».
رها شدن جامعه از قید دین از این دیدگاه با تمایز پذیری ساختاری پارسنز قابل تعریف است که در آن قائل به تفکیک ساختاری نهادها می باشد، از جمله جدایی ساختاری سیاست، علم و دین.

تقدس زدایی از عالم: برداشتی ست که در آن جهان جنبه ی قدسی خود را از دست می دهد. زیرا انسان و طبیعت موضوع تبیین عِلّی و دخل و تصرف قرار می گیرند. جامعه ای کاملاً عقلانی خواهد بود که پدیده های ماورالطبیعه یا رمزآلود در آن هیچ نقشی بازی نکنند. به تعبیر اریک کالر «سکولار شدن به این معنی است که انسان از دین بی نیاز شده و مبنای زندگی خویش را عقلانیت قرار داده و با طبیعت فیزیکی شیئیت یافته مواجه می شود.
نمونه کلاسیک این دیدگاه «افسون زدایی» ماکس وبر است که به معنی روند برگشت ناپذیری عقلانی شدن است و این روند به دیدگاهی منتهی میشود که در آن دنیا یک سلسله علّیِ محض است.
نتیجه گیری کلی از این دیدگاه ها این است که تمامی این مفاهیم بیشتر بر عقلانی شدن و علمی شدن امور تاکید دارند. جهان و زندگی را جهان علمی و عقلانی می دانند و می خواهند. نقش دین را در امور به کلی انکار نمی کنند و دین را به زندگی خصوصی افراد ربط می دهند و دینداری افراد را در قالب آزادی های فردی قابل تعریف می دانند. در مجموع، حاکمیت دین را بر جامعه مردود دانسته اند که استناد آنها بر جهان به تاریکی فرو رفته¬ی دوران حاکمیت کلیسا در قرون وسطی می باشد. لذا با توجه به مطالب گفته شده بسیاری از تیرهایی که سکولار شدن را هدف قرار داده اند از جانب طرفداران حاکمیت دین بر جامعه بوده است، که خواهان بازگشت اقتدار خود هستند، اقتداری که پیامدهای علمی و عقلی سکولار شدن را برای جامعه انکار می کند و آن را تحت ستیزه جو علیه دین معنی می کند.
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=2490320117574189847#editor/target=post;postID=5149097992227119861

۱۳۹۳ مرداد ۱۲, یکشنبه

دموکراسی بدون سکولاریسم



دموکراسی بدون سکولاریسم؟کژال حاجی ­میرزایی
واژه‌­ی سکولاریسم برای اولین بار توسط نویسنده و اندیشمند بریتانیایی جورج هالی یاکوب در سال ١٨٤٦مطرح شد. سکولاریسم یکی از مهم‌ترین پدیده‌های جامعۀ اروپا در عصر روشنگریست. در آن زمان که کلیسا و عقاید دینی و مذهبی بر مردم حکومت می‌­کرد و زندگی مردم را به شدت تحت شعاع خود قرار داده بود، سخن گفتن از جامعه‌­ای سکولار و جدایی دین از سیاست قدم بزرگی بود که به پیشرفت جامعه کمک و پیشروی به سوی مدرنیته را سرعت بخشید. سکولاریسم پدیده‌ایست که توانست تاثیر عمیقی برجهان اروپا داشته باشد و آنرا در زمینه‌های سیاسی- فرهنگی- اجتماعی و اقتصادی از دیگر جوامع کره‌ی خاکی متمایز کند.

به دلیل نقش و اهمیتی که واژه‌ی سکولاریسم را در برگرفته است معناهای متفاوتی در مورد آن وجود دارد که این معناها با توجه به کاربرد موقعیتی آن استفاده می‌شود.این واژه در زبان لاتین به معنای "این جهانی"، "دنیوی" و متضاد با دینی یا روحانیست.

سکولاریسم یا سکولار مشتقی از کلمه‌ی لاتین سکولیوم یا سکولوم است که برخی آنرا به معنی دنیاپرستی و اعتقاد به امور دنیوی و رد آنچه را که غیر از آن است می‌دانند.

آیا سکولاریسم را می‌توان به عنوان یک نظام فلسفی نیز در نظر گرفت؟ اگر می‌توان، چه نوع فلسفه­‌ایست؟نظریات و تعاریف گوناگونی در این‌باره وجود دارد، جورج یاکوب هالی اوک در کتاب سکولاریسم انگلیسی آنرا چنین تعریف می‌کند "سکولاریسم یک نظام وظایف مربوط به زندگانی این جهانیست، نظامی که صرفا مبتنی برملاحظات و احتیاجات این جهان انسانیست نه دنیای آخرت، که اصول اساسی و اخلاقی آن به قرار زیر است:
بهبود زندگانی این جهان با ابزارهای مادی، علم و دانش معجزه این جهان مادیست، نیکی کردن خوب است و انجام دادن آن در این جهان لازم و جستن آن خیر است".

رابرت گرین انگرسول سخنور و آزاداندیش آمریکایی، چنین تعریفی را برای سکولاریسم ارائه می‌دهد، "... و آن سکولاریسم دَین انسانیت است که باید به امور این جهان بپردازد، بدان معناست که هر فردی ارزشمند است، هر فردی باید استقلال فکری داشته باشد و فقط برای اکنون زندگی کند نه در گذشته و یا دنیای دیگری".

در این نتیجه از این تعاریف اینگونه برداشت می‌شود که سکولاریسم به پیشرفت علم و فنون بشری کمک می‌کند و بواسطۀ تجلیل از عقل بشری و کنار نهادن نهاد دین از حوزۀ عمومی، جامعه را در مسیر ارتقای عقلانیت و انسان­ محوری قرار خواهد داد. سکولاریسم، یک دولت را چگونه تعریف می‌کند و چه انتظاری از آن دارد؟ یک دولت سکولار دولتی است که نه دشمن دین است و نه جایگاهی برای مشروعیت دادن به آن؛ در واقع مملکت‌داری و حکومت‌­داری را جدای از دین می‌داند و با تمامی شهروندان و طبقات جامعه اعم از دین‌دار و بی‌دین و با هر نوع عقیده و باوری، یکسان و برابر رفتار می‌کند و از لحاظ حقوقی و سیاسی هیچ تمایزی برای آنها قایل نیست و دین و شرع اجازه­‌ی هیچ‌گونه دخالتی در قانون و سیاست ندارد. مردمان یک کشور سکولار و یک دولت سکولار آزادی انتخاب عقیده دارند، آنها مجبور نیستند بی‌دین باشند و از هر طیفی که باشند به صورت آزاد می‌­توانند به زندگی خود ادامه دهند. یعنی توازن و حقوق ادیان مختلف را به صورت مساوی حفظ می‌کند و قدرت دولت را بر پایه­‌ی اصول و منویات یک دین و یک عقیده ویژه یا یک ایدئولوژی خاص اعمال نمی‌کندو هیچ جایی برای انحصارگرایی در این نوع از دولت وجود ندارد.

یکی از پیامدهای مهم سکولاریسم، تقویت پلورالیسم سیاسی در جامعه است.

پلولاریسم خود ابعاد و صورت‌های گوناگونی در حوزه‌­های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، فلسفی و دینی را دارا می‌باشد، که بحث ما پلولاریسم سیاسی را در برمی‌گیرد.در پلولاریسم سیاسی نیز احترام و تعامل با عقاید مختلف و اجازه دادن به آنها برای مشارکت در امر سیاست و کشورداری از جایگاه ویژه­ای برخوردار است. و معتقدان و قائلین به پلولاریسماین واقیعت را پذیرفته‌اند که کثرت و قبول کردن آن (تکثرگرایی، مخصوصا تکثرگرایی دینی)باعث صلح و آرامش و همزیستی مسالمت‌آمیز در میان شهروندان یک جامعه خواهد شد.

وحال سوال اینجاست که آیا صرف استقرار و وجود دموکراسی می‌تواند جامعه را به سمت آرمان‌های بشری هدایت نماید؟ اصلاً می‌توان نام یک حکومت و دولت را دموکرات به معنای واقع کلمه گذاشت در حالیکه سردمداران آن حکومت سکولاریسم و هنجارهایش را قبول نداشته باشند و لذا ترجیحات سیاسی خود را بر پایۀ یک دین یا ایدئولوژی خاص طرح­‌ریزی نمایند؟
قبل از پاسخ به این سوالات، اشاره‌ای مختصر نیز به تعریف دموکراسی مفید خواهد بود.

دموکراسی خود با توجه به کاربرد در مقتضیات و واقعیت‌های تاریخی و شرایطی که در آن موقیعت­‌ها پیش می‌آید، دارای تعاریف مختلف و حتی می‌توان گفت که دارای انعطاف است و همچنین انواع گوناگونی دارد. زمان و پارامترهای فرهنگی آن جامعه و نیز گرایش فکری مدعیان دموکراسی از عواملی هستند که بر تعریف دموکراسی تأثیرگذار هستند. این عوامل باعث به وجود آمدن نگرش‌های متفاوتی در ذهن انسان نسبت به پدیده‌­های اجتماعی می‌­شود و همین نگرش­‌ها تعاریف متفاوتی را نسبت به مفاهیم اجتماعی درپی داشته است. لازم به ذکر است که شرایط اقتصادی و اجتماعی جامعه نیز در تعریف دموکراسی نقش بسزایی دارد و با توجه به این شرایط است که می‌توان به بررسی آن پرداخت.

دموکراسی از واژه دموس یعنی خلق و یا مردم و کراتوس یعنی حاکمیت و قدرت گرفته شده است. رایج‌ترین و مهم‌ترین نوع دموکراسی نزد ملت‌ها دموکراسی سیاسی است، که شامل اصل "رضایت"، اصل "مشارکت"، اصل "برابری"، اصل "حاکمیت قانون"، اصل "آزادی"، اصل "حمایت از حقوق اقلیت" و اصل "اکثریت" و ... می­شود، این نوع دموکراسی ناظر به ماهیت رابطه میان دولت و ملت است. در این نوع از دموکراسی، میزان نفوذپذیری و دسترس‌­پذیری رده‌­های عالی مناصب قدرت سیاسی و به عبارت دقیق‌تر امکان­‌پذیری ابراز وجود همۀ طیف‌های فکری و سیاسی‌ در این مناصب، عمق و وسعت دموکراسی را نمایان می‌­کند.

اما یک دولت دموکرات بدون قبول کردن سکولاریسم چگونه عملکردی خواهد داشت؟و آیا اساساً دموکراسی چه هم­‌پیوندی با سکولاریسم دارد؟ متفکران غربی، دیر زمانیست که به مفهوم جدایی دین و دولت عادت کرده‌­اند و مایل­‌اند این را به عنوان بخش عقلانی پیش­زمینۀ دموکراسی فرض کنند. در کل، همۀ متفکران طرفدار دموکراسی عمیقاً بر این ضرورت واقفند که باید مخاطبان خود را متقاعد نمایند که دموکراسی خالص و ناب ممکن نخواهد بود مگر اینکه مذهب به حوزۀ خصوصی محدود گردد.

مردم در برابر خدا: پرسش حکومت
اغلب تصور بر این است که متفکرین دینی(غالباً اسلامی) که درپی کنار آمدن با دموکراسی هستند از همان آغاز با یک مشکل مفهومی عمده روبرو می‌شوند.

مشکل را می­‌توان مختصراً چنین بیان کرد: در یک طرف، دموکراسی نیازمند ارتقای اصل حاکمیت عمومی است بگونه‌­ای که در آن، مردم به عنوان منشاء مشروعیت حکمرانی تلقی می‌­شوند. در طرف دیگر، نهاد دین (خصوصاً اسلام) متضمن انکار حاکمیت عمومی است به نفع مفهومی که بعضی اوقات به "حاکمیت الهی" تعبیر می‌­شود. مفهوم حاکمیت الهی حتی زمانی هم که به معنی "حاکمیت قانون" تلقی و تبلیغ می‌­شود بازهم به عنوان تهدیدی علیه حاکمیت عموم مطرح خواهد بود. آنچه پذیرفته شده است این است که دموکراسی مستلزم مدارا و حامی تکثر و تنوع می­‌باشد و حقوق فردی و آزادی را برای همه بدون توجه به مذهب، جنس، باور سیاسی و غیره تضمین می‌­کند. اقلیت بودن در یک دموکراسی، وضعیت پذیرفته ­شده‌­ای است، زیرا این سیستم با حمایت از حقوق و آزادی­های فردی سازگار است بدون توجه به اندازه و گستردگی گروهی که فرد به آن تعلق دارد. آیا حاکمیت دینی می­‌تواند چنین، حقوق "دیگری" را تضمین و مورد حمایت قرار دهد حتی زمانی که آنها اقلیت کوچکی را در جامعه تشکیل دهند؟ اگر نه، چگونه می‌توان از "دموکراسی دینی" حرف زد؟

هم به لحاظ تاریخی و هم به لحاظ مفهومی شکل­‌گیری و تداوم ساختار حقوقی-سیاسی دموکراتیک بدون همگامی سکولاریسم با دموکراسی غیرممکن خواهد بود. چراکه در غیاب سکولاریسم، با قطعیت می­‌توان گفت که اصول و ارزش­‌های دینی بواسطۀ تحمیل خود بر نهادها و تاسیسات حقوقی، سیاسی و اجتماعی، عرصه را بر پویش­‌ها و رویش­‌های دموکراتیک تنگ خواهند کرد و به دیگر سخن، پلورالیسم و تولرانس که از الزامات یک جامعۀ دموکراتیک است را تضعیف و به مرور تقبیح نیز خواهد کرد. نمونۀ تاریخی واضح در تأیید این ادعا حکومت‌­های ایران و افغانستان هستند که اگرچه در ابتدای موجودیت

.خود، قرار بر ارج نهادن دموکراسی بود اما بدلیل غیبت سکولاریسم، به سرعت به سمت استبداد و دیکتاتوری سوق یافتند.

۱۳۹۳ مرداد ۱۱, شنبه

دموکراسی بدون سکولاریسم؟

کژال حاجی­ میرزایی(١)

واژە­ی سکولاریسم برای اولین بار توسط نویسنده و اندیشمند بریتانیایی جورج هالی یاکوب در سال ١٨٤٦ مطرح شد. سکولاریسم یکی از مهمترین پدیده های جامعە اروپا در عصر روشنگریست.
در آن زمان که کلیسا و عقاید دینی و مذهبی بر مردم حکومت می­کرد و زندگی مردم را به شدت تحت شعاع خود قرار داده بود، سخن گفتن از جامعەای سکولار و جدایی دین از سیاست قدم بزرگی بود که به پیشرفت جامعه کمک و پیشروی به سوی مدرنیته را سرعت بخشید. سکولاریسم پدیدەای ست که توانست تاثیر عمیقی برجهان اروپا داشته باشد و آنرا در زمینه های سیاسی- فرهنگی- اجتماعی و اقتصادی از دیگر جوامع کرەی خاکی متمایز کند. به دلیل  نقش و اهمیتی که واژەی سکولاریسم را در برگرفته است معناهای متفاوتی در مورد آن وجود دارد که این معناها  با توجه به کاربرد موقعیتی آن استفاده میشود. این واژه در زبان لاتین به معنای «این جهانی»، «دنیوی»و متضاد با دینی یا روحانی ست.
سکولاریسم یا سکولار مشتقی از کلمه ی لاتین سکولیوم یا سکولوم است که  برخی آنرا به معنی دنیا پرستی و اعتقاد به امور دنیوی و رد آنچه  را که غیر از آن است می دانند.
آیا سکولاریسم را میتوان به عنوان یک  نظام فلسفی نیز در نظر گرفت؟ اگر میتوان، چه نوع فلسفه­ای ست؟ نظریات و تعاریف گوناکونی در این باره وجود دارد، جورج یاکوب هالی اوک در کتاب سکولاریسم انگلیسی آنرا چنین تعریف میکند «سکولاریسم یک نظام وظایف مربوط به زندگانی این جهانی ست، نظامی که صرفا مبتنی برملاحظات و احتیاجات این جهان انسانی ست نه دنیای آخرت، که اصول اساسی واخلاقی آن به قرار زیر است:
بهبود زندگانی این جهان با ابزارهای مادی، علم و دانش معجزه این جهان مادی ست، نیکی کردن خوب است و انجام دادن آن در این جهان لازم و جستن آن خیر است».
رابرت گرین انگرسول سخنور و آزاد اندیش آمریکایی، چنین تعریفی را برای سکولاریسم ارائه میدهد، «...و آن سکولاریسم دین انسانیت است که باید به امور این جهان بپردازد، بدان معناست که هر فردی ارزشمند است، هر فردی باید استقلال فکری داشته باشد و فقط برای اکنون زندگی کند نه در گذشته و یا دنیای دیگری».
در این نتیجه از این تعاریف اینگونه برداشت میشود که سکولاریسم به پیشرفت علم وفنون بشری کمک میکند و بواسطە تجلیل از عقل بشری و کنار نهادن نهاد دین از حوزە عمومی، جامعه را در مسیر ارتقای عقلانیت و انسان­محوری قرار خواهد داد. سکولاریسم، یک دولت را چگونه تعریف میکند و چه انتظاری از آن دارد؟ یک دولت سکولار دولتی است که  نه دشمن دین است و نه جایگاهی برای مشروعیت دادن به آن؛ در واقع مملکتداری و حکومت‌داری را جدای از دین میداند و با تمامی شهروندان وطبقات جامعه اعم از دیندار و بی دین و با هر نوع عقیده و باوری، یکسان و برابر رفتار میکند و از لحاظ حقوقی و سیاسی هیچ تمایزی برای آنها قایل نیست و دین و شرع  اجازه­ی هیچ گونه دخالتی در قانون و سیاست ندارد. مردمان یک کشور سکولار و یک دولت سکولار آزادی انتخاب عقیده دارند، آنها مجبور نیستند بی دین باشند و از هر طیفی که باشند به صورت آزاد می­توانند به زندگی خود ادامه دهند. یعنی توازن و حقوق ادیان  مختلف را به صورت مساوی حفظ میکند و قدرت دولت را بر پایه­ی اصول و منویات یک دین و یک عقیده ویژه یا یک ایدئولوژی خاص اعمال نمیکند و هیچ جایی برای انحصارگرایی در این نوع از دولت وجود ندارد.
یکی از پیامدهای مهم سکولاریسم، تقویت پلورالیسم سیاسی در جامعه است. پلولاریسم خود ابعاد و صورتهای گوناگونی در حوزه­های اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، فلسفی و دینی را دارا می باشد، که بحث ما پلولاریسم سیاسی را در برمیگیرد. در پلولاریسم سیاسی نیز احترام و تعامل با عقاید مختلف و اجازه دادن به آنها برای مشارکت درامر سیاست و کشورداری از جایگاه ویژەای برخوردار است. و معتقدان و قائلین به پلولاریسم این واقیعت را پذیرفته اند که کثرت و قبول کردن آن (تکثرگرایی، مخصوصا تکثرگرایی دینی) باعث صلح و آرامش و همزیستی مسالمت آمیز در میان شهروندان یک جامعه خواهد شد.
و حال  سوال اینجاست که آیا صرف استقرار و وجود دموکراسی میتواند جامعه را به سمت آرمانهای بشری  هدایت نماید؟ اصلا میتوان نام یک حکومت و دولت را دموکرات  به معنای واقع کلمه گذاشت در حالی  که  سردمداران آن حکومت سکولاریسم و هنجارهایش را قبول نداشته باشند ولذا ترجیحات سیاسی خود را بر پایە یک دین یا ایدئولوژی خاص طرح­ریزی نمایند؟
قبل از پاسخ به این سوالات، اشاره ای مختصر نیز به تعریف دموکراسی مفید خواهد بود.
دموکراسی خود با توجه به کاربرد در مقتضیات و واقیعیت های تاریخی و شرایطی که در آن موقیعت­ها پیش می آید، دارای تعاریف مختلف و حتی میتوان گفت که دارای انعطاف است و همچنین انواع گوناکونی دارد. زمان و پارامترهای فرهنگی آن جامعه و نیز گرایش فکری مدعیان دموکراسی از عواملی هستند که بر تعریف دموکراسی تأثیرگذار هستند. این عوامل باعث به وجود آمدن نگرش های متفاوتی در ذهن انسان نسبت به پدیده­های اجتماعی می­شود و همین نگرش­ها تعاریف متفاوتی را نسبت به مفاهیم اجتماعی در پی داشته است. لازم به ذکراست که شرایط اقتصادی و اجتماعی جامعه نیز در تعریف دموکراسی نقش بسزایی دارد و با توجه به این شرایط است که میتوان به بررسی آن پرداخت.
دموکراسی از واژه دموس یعنی خلق و یا مردم و کراتوس یعنی حاکمیت و قدرت گرفته شده است. رایج ترین و مهمترین نوع دموکراسی نزد ملت ها دموکراسی سیاسی است، که شامل اصل «رضایت»، اصل «مشارکت»، اصل «برابری»، اصل «حاکمیت قانون»، اصل «آزادی»، اصل «حمایت از حقوق اقلیت» و اصل «اکثریت» و... می­شود، این نوع دموکراسی ناظر به ماهیت رابطه میان دولت و ملت است. در این نوع از دموکراسی، میزان نفوذپذیری و دسترس­پذیری رده­های عالی مناصب قدرت سیاسی و به عبارت دقیقتر امکان­پذیری ابراز وجود همە طیفهای فکری و سیاسی در این مناصب، عمق و وسعت دموکراسی را نمایان می­کند.
اما یک دولت دموکرات بدون قبول کردن سکولاریسم چگونه عملکردی خواهد داشت؟ و آیا اساسا دموکراسی چه هم­پیوندی با سکولاریسم دارد؟ متفکران غربی، دیر زمانیست که به مفهوم جدایی دین و دولت عادت کرده­اند و مایل­اند این را به عنوان بخش عقلانی پیش­زمینە دموکراسی فرض کنند. در کل، همە متفکران طرفدار دموکراسی عمیقا بر این ضرورت واقفند که باید مخاطبان خود را متقاعد نمایند که دموکراسی خالص و ناب ممکن نخواهد بود مگر اینکه مذهب به حوزە خصوصی محدود گردد.(٢)
مردم در برابر خدا: پرسش حکومت
 اغلب تصور بر این است که متفکرین دینی(غالبا اسلامی) که در پی کنار آمدن با دموکراسی هستند از همان آغاز با یک مشکل مفهومی عمده روبرو میشوند. مشکل را می­توان مختصرا چنین بیان کرد: در یک طرف، دموکراسی نیازمند ارتقای اصل حاکمیت عمومی است بگونه­ای که در آن، مردم به عنوان منشاء مشروعیت حکمرانی تلقی می­شوند. در طرف دیگر، نهاد دین (خصوصا اسلام) متضمن انکار حاکمیت عمومی است به نفع مفهومی که بعضی اوقات به «حاکمیت الهی» تعبیر می­شود. مفهوم حاکمیت الهی حتی زمانی هم که به معنی «حاکمیت قانون» تلقی و تبلیغ می­شود بازهم به عنوان تهدیدی علیه حاکمیت عموم مطرح خواهد بود(٣). آنچه پذیرفته شده است این است که دموکراسی مستلزم مدارا و حامی تکثر و تنوع می­باشد و حقوق فردی و آزادی را برای همه بدون توجه به مذهب، جنس، باور سیاسی و غیره تضمین می­کند. اقلیت بودن در یک دموکراسی، وضعیت پذیرفتە شدە­ای است، زیرا این سیستم با حمایت از حقوق و آزادی­های فردی سازگار است بدون توجه به اندازه و گستردگی گروهی که فرد به آن تعلق دارد. آیا حاکمیت دینی می­تواند چنین، حقوق «دیگری» را تضمین و مورد حمایت قرار دهد حتی زمانی که آنها اقلیت کوچکی را در جامعه تشکیل دهند؟ اگر نه، چگونه می­توان از «دموکراسی دینی» حرف زد؟
هم به لحاظ تاریخی و هم به لحاظ مفهومی شکل­گیری و تداوم ساختار حقوقی- سیاسی دموکراتیک بدون همگامی سکولاریسم با دموکراسی غیرممکن خواهد بود. چراکه در غیاب سکولاریسم، با قطعیت می­توان گفت که اصول و ارزش­های دینی بواسطە تحمیل خود بر نهادها و تاسیسات حقوقی، سیاسی و اجتماعی، عرصه را بر پویش­ها و رویش­های دموکراتیک تنگ خواهند کرد و به دیگر سخن، پلورالیسم و تولرانس که از الزامات یک جامعە دموکراتیک است را تضعیف و به مرور تقبیح نیز خواهد کرد. نمونە تاریخی واضح در تأیید این ادعا حکومت­های ایران و افغانستان هستند که اگرچه در ابتدای موجودیت خود، قرار بر ارج نهادن دموکراسی بود اما بدلیل غیبت سکولاریسم، به سرعت به سمت استبداد و دیکتاتوری سوق یافتند.
-----------
١- فعال حقوق بشر
٢- Raja Bahlul, 2009, Democracy without secularism? in Islam, Judaism, and the Political Role of Religions in the Middle East, ed. John Bunzl. Florida: University Press of Florida.
https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=2490320117574189847#editor/target=post;postID=3335058022897170531